Í dag fer fram landsleikur í handbolta. Íslendingar og Danir keppa í undanúrslitun á HM mótinu í Þýskalandi. Stemmingin hérna á heimilinu er gífurleg. Við bíðum öll spennt eftir að leikurinn byrjar kl 2 í dag. Við getum horft á leikina með því að borga fyrir þá á netinu, sem er ágætt. En það jafnast auðvitað ekkert á við að horfa á leikina með íslensku þulunum sem öskra og eru MJÖG hlutdrægir, eins og þetta á að vera. Þulirnir á netinu eru frekar daufir og of gagnrínir á "litla" Ísland. Við ætluðum að reyna að hlusta á beina útsendingu í útvarpinu íslenska og horfa á leikinn, en þetta var alls ekki á sama tíma, fyrst kom myndin og svo löngu síðar kom talið, þetta bara pirraði mann.
Besti leikurinn hingað til var við frakkana, en þá þurftum við að hlusta á lýsingu á frönsku... Maður skildi ekki mörg orð, en við áttum auðvelt með að skilja æsinginn og vonbrigðina í röddinni :)
Ég verð að segja það að í dag á ég eftir að sakna þess að vera ekki á klakanum. Að geta horft á leikinn í góðra vina hóp (allt Ísland) og verið með í fagnaðarlátunum þegar "Strákarnir okkar" vinna. Eða jafnvel þegar "Íslenska landsliðið" tapar. Það er frekar fúlt þegar að leikurinn er búinn þá bíður manns ekkert nema að snúa sér að vinnunnni aftur og klára vinnudaginn, en ég tek mér auðvitað mjög langt hádegishlé í dag, og tek það frekar seint.
Ég vil bara senda ykkur öllum á landinu kalda góða baráttar kveðju og þið vitið af einni fjölskyldu hérna í New Jersey sem á eftir að vera hoppandi og skoppandi fyrir framan tölvuna/sjónvarpið með ykkur þegar leikurinn byrjar.
ÁFRAM ÍSLAND !!!!
þriðjudagur, janúar 30, 2007
þriðjudagur, janúar 23, 2007
NEI !!!
Þetta er ein vitlausasta frétt sem að ég hef á minni ævi heyrt. MBL Frétt
Eins og þetta fólk hafi ekki platað nógu marga saklausa aðila, að þeir þurfi að fara svona með aumingja manninn. Hann Tom Cruise greyið, já hann er "Grey" að trúa þessu bulli til að byrja með, og síðan að trúa því að hann sé "Jesús" þeirra. Guð minn góður. Ég get nú ekki haldið því fram að ég sé mjög trúaður en þetta bara gerir mig reiðann.
Ég bara vona að hann Tom geti komið til baka eftir að hann deyr, svona 50-60 árum seinna, og sjái þá að hann er í raun ekki tilbeðinn eins og "Jesú", heldur frekar hlegið að honum eins og "heimsins mesti auli allra tíma" að trúa þessari vitleysu.
Eins og þetta fólk hafi ekki platað nógu marga saklausa aðila, að þeir þurfi að fara svona með aumingja manninn. Hann Tom Cruise greyið, já hann er "Grey" að trúa þessu bulli til að byrja með, og síðan að trúa því að hann sé "Jesús" þeirra. Guð minn góður. Ég get nú ekki haldið því fram að ég sé mjög trúaður en þetta bara gerir mig reiðann.
Ég bara vona að hann Tom geti komið til baka eftir að hann deyr, svona 50-60 árum seinna, og sjái þá að hann er í raun ekki tilbeðinn eins og "Jesú", heldur frekar hlegið að honum eins og "heimsins mesti auli allra tíma" að trúa þessari vitleysu.
miðvikudagur, janúar 10, 2007
Daprir dagar hjá Liverpool...
Þetta hafa verið vægast sagt hræðilegir dagar upp á síðkastið. Við Liverpool aðdáendur erum nokkuð fúlir eftir að hafa tapað fyrir Arsenal tvisvar sinnum á fjórum dögum. Eiginlega töpuðum við fyrir 2 liðum, A og B liðum Arsenal. Fengum á okkur 9 mörk og skoruðum aðeins 4. Dudek var hræðilegur, náði bara að verja einu vítaspyrnuna sem var gefinn í þessum 2 leikjum. Margir aðrir voru líka hræðilega lélegir. En Arsenal skoraði í næstum hverri sókn sem þeir komust í. Það var eins og vörnin okkar fræga hafi bara ekki verið til staðar í þessum leikjum. Og það sem gerði þetta sárara er að þetta gerðist allt saman á Anfield. Við höfðum ekki tapað leik þar í meira en 8 mánuði og síðan 2 burst í röð. Þetta var ekki gaman.
En nú verður maður bara að vona að þeir rífi sig upp úr þessu og sigri næstu leiki sína, Watford á útivelli er næst og síðan er það Chelsea á Anfield helgina þar á eftir. Það væri flott að byrja nýtt ósigrandi tímabil á Anfield með sigri á Chelsea.
Síðan í Febrúar er það Barcelona, sem að allir þessir svokallaðir sérfræðingar á BBC halda að sé bara tapað nú þegar hjá okkur. En við eigum það nú til að koma sterkum liðum á óvart, þó svo að lítið hafi verið um það á þessu tímabil hingað til.
Ps. ég veit að flestir lesendur hafa ENGAN áhuga á fótbolta, og hvað þá Liverpool... en þetta er mitt blog og ég skrifa bara það sem mér sýnist hérna :)
Það commenta svo fáir hvort sem er að ég hef ekki miklar áhyggjur af því að láta 1 fótbolta blogg hérna inn.
En nú verður maður bara að vona að þeir rífi sig upp úr þessu og sigri næstu leiki sína, Watford á útivelli er næst og síðan er það Chelsea á Anfield helgina þar á eftir. Það væri flott að byrja nýtt ósigrandi tímabil á Anfield með sigri á Chelsea.
Síðan í Febrúar er það Barcelona, sem að allir þessir svokallaðir sérfræðingar á BBC halda að sé bara tapað nú þegar hjá okkur. En við eigum það nú til að koma sterkum liðum á óvart, þó svo að lítið hafi verið um það á þessu tímabil hingað til.
Ps. ég veit að flestir lesendur hafa ENGAN áhuga á fótbolta, og hvað þá Liverpool... en þetta er mitt blog og ég skrifa bara það sem mér sýnist hérna :)
Það commenta svo fáir hvort sem er að ég hef ekki miklar áhyggjur af því að láta 1 fótbolta blogg hérna inn.
mánudagur, janúar 01, 2007
Gleðilegt Nýtt Ár
Við viljum óska öllum lesendum nær og fjær gleðilegs nýtt árs. Við erum stödd í Boston núna og erum mjög hrifin af þessari borg. Meira um það seinna.
Gleðilegt nýtt ár.
Gleðilegt nýtt ár.
mánudagur, desember 11, 2006
Að búa erlendis
Ég hef verið að spá í kostum og göllum við það að búa erlendis, er grasið virkilega grænna hinum megin? Ef svo er, hvað er það þá sem gerir það grænna? Ef ekki, þá af hverju ekki?
Ég hef nú búið hérna í 3 og hálft ár, 3 ár hérna í New Jersey og hálft ár í Florida. Að vísu eyddi ég meiri tíma í Florida en það telst ekki með í þessum hugleiðingum. Á þessum tíma hef ég upplifað og séð margt og verð alltaf þakklátur fyrir að hafa haft tækifæri til þess að upplifa þetta allt saman. Ég hef keyrt austurströnd bandaríkjana endana á milli, alveg frá Key West og alla leið upp til Kanada. Ég hef einnig séð nokkur miðríki eins og Indiana, Ohio og West Virginia. Ég hef eytt jólum í Florida og þakkargjörð í West Virginia, í algjöru eyðibýli þar sem meðaltekjur vorum um $20,000 (1,4 mill Kr) á ári, sem telst ekki mikið hérna, eiginlega alveg lágmarkið.
Það kemur ennþá fyrir mig að ég segi við sjálfan mig eða Andreu, "Við búum virkilega hérna". En það er farið að minnka verulega, og eru staðir eins og Manhattan og JFK ekki lengur eins og að koma til Mars eða Venusar. Þetta er allt farið að vera kunnulegt núna. Fyrst þegar maður var fluttur var maður alltaf að hlusta eftir því hvort maður heyrði einhverja íslensku einhverstaðar, en núna er ég farinn að ruglast stundum, þegar ég heyri ensku og held að það sé móðurmálið, en það er bara í eina sekúndu, þá fatta ég hvað ég var vitlaus þarna.
Allavegana, ég hef komist að þeirri niðurstöðu að, þó svo að grasið sé ekki endilega grænna hinum megin, þá er það a.m.k. ekki verra grasið hérna. Hérna í New Jersey fáum við mjög stutta vetri, eiginlega bara um 2-3 mánuði af árinu er eytt í kulda og snjó, afgangurinn er mjög góður. Haustin og vorin eru full af flottum litum þegar tréin eru ýmist að missa laufblöðin eða að vaxa ný. Hitinn er á bilinu 15-30 stig hérna á þessum tímum og mjög sjaldan einhver vindur. Sumrin hérna eru mjög heit, hitinn getur farið uppí 40-45 gráður þegar heitast er og verður þá jafnan ólíft hérna vegna hitans, bara hægt að liggja í sundlauginni ef maður er úti. Verðlagið hérna er miklu hagstæðara á matarvörum, bensíni og fötum, ásamt ýmsum rafmagnsvörum, eins og sjónvörpum, myndavélum og fl. En það kostar meira að fara í klippingu, og ekki eins góðir hárgreiðslufólk og heima. Það er líka dýrara að tryggja bíla, þar sem maður þarf líka að borga fyrir tryggingu gagnvart meiðslum farþega og allra sem gætu mögulega slasast í slysum. Maður þarf líka að borga fyrir heilsutryggingar og það er ekki eitthvað sem allir hérna hafa efni á. Sumir kjósa að borga ekki heilsutryggingar og treysta á góða heilsu sína og sinnar fjölskyldu.
Síðan er auðvitað stór hlutur, en það er fjölskyldan. Hún er alltaf langt í burtu, nema auðvitað þegar hún kemur í heimsókn til manns :). Það hefur vantað svolítið hérna að geta hent stráknum til fjölskyldunar þegar manni langar að komst í bíó eða út að borða með eiginkonunni, en við höfum fundið lausn á því. A.m.k. einu sinni á mánuði er svokallað "Parent Survival Night" á skemmtilegum stað sem heitir "Little Gym" og þar er Kristófer í 3 tíma á meðan við getum farið út að borða og/eða í bíó. Síðan eru auðvitað vinir sem bjóða honum í Sleep-over, þar sem hann gistir nætur hjá þeim. En auðvitað saknar maður fjölskyldu sinnar alltaf hreint og það mun aldrei breytast, en á meðan þau eru í heimsókn, þá eyðir maður 24 tímum á dag með þeim í 2-3 vikur og það er líklega meðaltalið sem maður hitti þau hvort sem er, þegar maður bjó á Íslandi.
Ég hef nú búið hérna í 3 og hálft ár, 3 ár hérna í New Jersey og hálft ár í Florida. Að vísu eyddi ég meiri tíma í Florida en það telst ekki með í þessum hugleiðingum. Á þessum tíma hef ég upplifað og séð margt og verð alltaf þakklátur fyrir að hafa haft tækifæri til þess að upplifa þetta allt saman. Ég hef keyrt austurströnd bandaríkjana endana á milli, alveg frá Key West og alla leið upp til Kanada. Ég hef einnig séð nokkur miðríki eins og Indiana, Ohio og West Virginia. Ég hef eytt jólum í Florida og þakkargjörð í West Virginia, í algjöru eyðibýli þar sem meðaltekjur vorum um $20,000 (1,4 mill Kr) á ári, sem telst ekki mikið hérna, eiginlega alveg lágmarkið.
Það kemur ennþá fyrir mig að ég segi við sjálfan mig eða Andreu, "Við búum virkilega hérna". En það er farið að minnka verulega, og eru staðir eins og Manhattan og JFK ekki lengur eins og að koma til Mars eða Venusar. Þetta er allt farið að vera kunnulegt núna. Fyrst þegar maður var fluttur var maður alltaf að hlusta eftir því hvort maður heyrði einhverja íslensku einhverstaðar, en núna er ég farinn að ruglast stundum, þegar ég heyri ensku og held að það sé móðurmálið, en það er bara í eina sekúndu, þá fatta ég hvað ég var vitlaus þarna.
Allavegana, ég hef komist að þeirri niðurstöðu að, þó svo að grasið sé ekki endilega grænna hinum megin, þá er það a.m.k. ekki verra grasið hérna. Hérna í New Jersey fáum við mjög stutta vetri, eiginlega bara um 2-3 mánuði af árinu er eytt í kulda og snjó, afgangurinn er mjög góður. Haustin og vorin eru full af flottum litum þegar tréin eru ýmist að missa laufblöðin eða að vaxa ný. Hitinn er á bilinu 15-30 stig hérna á þessum tímum og mjög sjaldan einhver vindur. Sumrin hérna eru mjög heit, hitinn getur farið uppí 40-45 gráður þegar heitast er og verður þá jafnan ólíft hérna vegna hitans, bara hægt að liggja í sundlauginni ef maður er úti. Verðlagið hérna er miklu hagstæðara á matarvörum, bensíni og fötum, ásamt ýmsum rafmagnsvörum, eins og sjónvörpum, myndavélum og fl. En það kostar meira að fara í klippingu, og ekki eins góðir hárgreiðslufólk og heima. Það er líka dýrara að tryggja bíla, þar sem maður þarf líka að borga fyrir tryggingu gagnvart meiðslum farþega og allra sem gætu mögulega slasast í slysum. Maður þarf líka að borga fyrir heilsutryggingar og það er ekki eitthvað sem allir hérna hafa efni á. Sumir kjósa að borga ekki heilsutryggingar og treysta á góða heilsu sína og sinnar fjölskyldu.
Síðan er auðvitað stór hlutur, en það er fjölskyldan. Hún er alltaf langt í burtu, nema auðvitað þegar hún kemur í heimsókn til manns :). Það hefur vantað svolítið hérna að geta hent stráknum til fjölskyldunar þegar manni langar að komst í bíó eða út að borða með eiginkonunni, en við höfum fundið lausn á því. A.m.k. einu sinni á mánuði er svokallað "Parent Survival Night" á skemmtilegum stað sem heitir "Little Gym" og þar er Kristófer í 3 tíma á meðan við getum farið út að borða og/eða í bíó. Síðan eru auðvitað vinir sem bjóða honum í Sleep-over, þar sem hann gistir nætur hjá þeim. En auðvitað saknar maður fjölskyldu sinnar alltaf hreint og það mun aldrei breytast, en á meðan þau eru í heimsókn, þá eyðir maður 24 tímum á dag með þeim í 2-3 vikur og það er líklega meðaltalið sem maður hitti þau hvort sem er, þegar maður bjó á Íslandi.
miðvikudagur, nóvember 15, 2006
Loksins
Þar kom að því. Ég er búinn að vera að spá í þessu í mörg ár, og hef aldrei fundist tæki vera "Þráðlaus". En það lítur út fyrir að það stefni loksins í það. Veit ekki hversu oft, þegar ég er að ferðast til Manhattan og er að ganga frá tölvunni í töskuna mína, ég hef hugsað með mér, "allar þessar helvítis snúrur, þetta getur varla talist þráðlaust. Það hlýtur að koma að því að þetta verður í alvörunni þráðlaust fljótlega" Og viti menn...
MBL Frétt
MBL Frétt
laugardagur, nóvember 11, 2006
Vikan sem er að líða...
Sl. sunnudag skrapp ég með tveimur vinkonum til Delaware í jólagjafaleiðangur. Þær tvær mættu með meters langan innkaupalista og það átti sko heldur betur að VERSLA. Þær hlógu frá sér allt vit þegar þær sáu listann minn...bara nöfn.
"Ertu EKKI búin að ákveða hvað þú ætlar að gefa hverjum fyrir sig????!!!" Sögðu þær í hláturs kasti.
Það var kannski eitthvað til í þessu hjá þeim því ég kom tómhent heim eftir dagslanga verslunarferð. Sem var svo sem ágætt, því að plássið í Hybrid-inum hennar Ninnie var varla hannað fyrir tvær kellur í brjáluðum innkaupaleiðangri...hvað þá þrjár :) Þær náðu að klára hverja einustu gjöf á listunum sínum. Og á meðan hélt minn bara áfram að lengjast eftir því sem leið á daginn.
Á mánudeginum var ég farin að naga neglurnar af stressi...ekki búin að finna eina einustu gjöf! Ég segi það hver einustu jól að ég ætli að klára innkaupin fyrr næstu jól á eftir. Svo enda ég alltaf með því að vera meira og meira, eftir því sem árin líða, á síðustu stundu. Síðustu jól voru sendingarnar svo tæpar að fjölskydurnar fengu þá á hádegi á aðfangadag.
Svo að seinnipartinn plataði ég strákana með mér í nokkrar búðir. Og mér til mikillar ánægju datt ég niður á nokkrar jólagjafir...vííí!!!
Við hittum bekkjarfélaga Kristófers og mömmu hans, Jacquline, í hádegismat á miðvikudaginn. Hún stakk uppá austurlenskum stað sem er nánast hérna við hliðiná okkur, en ég hafði bara aldrei tekið eftir honum. Hann var ofboðslega illa merktur og leit út fyrir að vera voða lítill og púkó utanfrá. En vá hvað hann kom á óvart þegar maður var kominn inn. Ég hef aldrei verið mikið fyrir austurlenskan mat en þetta var sá besti sem ég hef smakkað. Kristófer og Carlson fengu sér m.a. kókos drykk sem þeir fengu borna fram í ferskum risa stórum kókoshnetum og það vakti mikla lukku.
Daginn eftir buðum við svo Carlson til okkar á "playdate". Veðrið var alveg yndislegt, met hiti m.v. árstíma. Strákarnir voru úti að leika sér mestmegnið af deginum. Ninnie kíkti líka við með strákana sína uppúr hádegi.
Ég náði að draga strákana inn, gegnvota eftir vatnsbyssu ævintýri, seinni partinn og fékk þá til að jólaföndra aðeins með mér.
Á föstudeginum ákváðum hittum við Ernu, Úlf og Grím. Þau búa alveg 1 og 1/2 tíma héðan frá okkur, svo að við fundum stað sem er svona mitt á milli okkar. Við vorum svo heppin að finna þar Rainforest Cafe sem er voðalega skemmtilegur staður sem er innréttaður sem skógur. Þarna var t.d. foss, risa górillur, fiðrildi, fílar og fiskar...reyndar allt gerfi nema fiskarnir. Svo með reglulegu millibili kom gerfi þrumuveður þarna inni og látið sem fílahjörð væri að ryðjast þar í gegn með tilheyrandi látum.
Á laugardeginum var svo loksins komið að Íslenskuskólanum. Kristófer var alveg að farast úr spenningi. Hann var vaknaður fyrir allar aldir og tilbúinn að fara. Við ákváðum bara að taka daginn snemma og leggja af stað um 9 leitið. Þá höfðum við smá tíma til að slæpast aðeins í borginni til 14. Þarna hittum við svo aftur Ernu og strákana, og líka pabba þeirra, Orra. Svo við kíktum bara á kaffihús í spjall á meðan Kristófer og Úlfur voru í "skólanum". Strákarnir voru voðalega ánægðir þegar við sóttum þá. Kristófer var bara hissa þegar hann sá okkur og sagði:
"OOOhhh. Þetta var svo stutt. Þetta var eins og 5 mínútur að líða".
En brandari dagsins var þegar við vorum að bíða eftir lestinni á lestarstöðinni. Þar vatt sér upp að okkur heimilislaus maður og spurði okkur hvort við ættum eitthvað klink handa sér. Ég fer að róta í vösunum. Eina sem ég átti var einn 25c peningur. Ég rétti honum hann og segi honum svo að meira ætti ég því miður ekki. Ég sá að Kristófer sárvorkenndi manninum svo að hann grípur inní og segir alvarlegur við manninn:
"Do you accept debit cards???"
"Ertu EKKI búin að ákveða hvað þú ætlar að gefa hverjum fyrir sig????!!!" Sögðu þær í hláturs kasti.
Það var kannski eitthvað til í þessu hjá þeim því ég kom tómhent heim eftir dagslanga verslunarferð. Sem var svo sem ágætt, því að plássið í Hybrid-inum hennar Ninnie var varla hannað fyrir tvær kellur í brjáluðum innkaupaleiðangri...hvað þá þrjár :) Þær náðu að klára hverja einustu gjöf á listunum sínum. Og á meðan hélt minn bara áfram að lengjast eftir því sem leið á daginn.
Á mánudeginum var ég farin að naga neglurnar af stressi...ekki búin að finna eina einustu gjöf! Ég segi það hver einustu jól að ég ætli að klára innkaupin fyrr næstu jól á eftir. Svo enda ég alltaf með því að vera meira og meira, eftir því sem árin líða, á síðustu stundu. Síðustu jól voru sendingarnar svo tæpar að fjölskydurnar fengu þá á hádegi á aðfangadag.
Svo að seinnipartinn plataði ég strákana með mér í nokkrar búðir. Og mér til mikillar ánægju datt ég niður á nokkrar jólagjafir...vííí!!!
Við hittum bekkjarfélaga Kristófers og mömmu hans, Jacquline, í hádegismat á miðvikudaginn. Hún stakk uppá austurlenskum stað sem er nánast hérna við hliðiná okkur, en ég hafði bara aldrei tekið eftir honum. Hann var ofboðslega illa merktur og leit út fyrir að vera voða lítill og púkó utanfrá. En vá hvað hann kom á óvart þegar maður var kominn inn. Ég hef aldrei verið mikið fyrir austurlenskan mat en þetta var sá besti sem ég hef smakkað. Kristófer og Carlson fengu sér m.a. kókos drykk sem þeir fengu borna fram í ferskum risa stórum kókoshnetum og það vakti mikla lukku.
Daginn eftir buðum við svo Carlson til okkar á "playdate". Veðrið var alveg yndislegt, met hiti m.v. árstíma. Strákarnir voru úti að leika sér mestmegnið af deginum. Ninnie kíkti líka við með strákana sína uppúr hádegi.
Ég náði að draga strákana inn, gegnvota eftir vatnsbyssu ævintýri, seinni partinn og fékk þá til að jólaföndra aðeins með mér.
Á föstudeginum ákváðum hittum við Ernu, Úlf og Grím. Þau búa alveg 1 og 1/2 tíma héðan frá okkur, svo að við fundum stað sem er svona mitt á milli okkar. Við vorum svo heppin að finna þar Rainforest Cafe sem er voðalega skemmtilegur staður sem er innréttaður sem skógur. Þarna var t.d. foss, risa górillur, fiðrildi, fílar og fiskar...reyndar allt gerfi nema fiskarnir. Svo með reglulegu millibili kom gerfi þrumuveður þarna inni og látið sem fílahjörð væri að ryðjast þar í gegn með tilheyrandi látum.
Á laugardeginum var svo loksins komið að Íslenskuskólanum. Kristófer var alveg að farast úr spenningi. Hann var vaknaður fyrir allar aldir og tilbúinn að fara. Við ákváðum bara að taka daginn snemma og leggja af stað um 9 leitið. Þá höfðum við smá tíma til að slæpast aðeins í borginni til 14. Þarna hittum við svo aftur Ernu og strákana, og líka pabba þeirra, Orra. Svo við kíktum bara á kaffihús í spjall á meðan Kristófer og Úlfur voru í "skólanum". Strákarnir voru voðalega ánægðir þegar við sóttum þá. Kristófer var bara hissa þegar hann sá okkur og sagði:
"OOOhhh. Þetta var svo stutt. Þetta var eins og 5 mínútur að líða".
En brandari dagsins var þegar við vorum að bíða eftir lestinni á lestarstöðinni. Þar vatt sér upp að okkur heimilislaus maður og spurði okkur hvort við ættum eitthvað klink handa sér. Ég fer að róta í vösunum. Eina sem ég átti var einn 25c peningur. Ég rétti honum hann og segi honum svo að meira ætti ég því miður ekki. Ég sá að Kristófer sárvorkenndi manninum svo að hann grípur inní og segir alvarlegur við manninn:
"Do you accept debit cards???"
fimmtudagur, nóvember 09, 2006
Merkilegar fréttir
Það kom frétt á MBL sem mér finnst alveg hreint frábær, líka svona rétt eftir kosningar hérna þar sem, meðal annars, stofnfrumurannsóknir voru mikið hitamál.
Sjá fréttina
Sjá fréttina
mánudagur, nóvember 06, 2006
Besta framboðsauglýsing allra tíma
Frambjóðendur keppast núna við að henda skít í hvorn annan. Þegar ég var að skoða netið fann ég þessa auglýsingu hjá Time tímaritinu. Sú besta sem ég hef séð í langan tíma. Endilega klikkið á hana til að sjá textan.
Þeir íslendingar sem hafa ekki séð þessar auglýsingar hérna, þarf alltaf að taka fram í endan á auglýsingunni hver samþykkti skilaboðin sem eru í auglýsingunni sem á undan fór, og er það venjulega gert með því að segja "I am (Nafn á spilltum stjórnmálamanni) and I approved this message".
Þeir íslendingar sem hafa ekki séð þessar auglýsingar hérna, þarf alltaf að taka fram í endan á auglýsingunni hver samþykkti skilaboðin sem eru í auglýsingunni sem á undan fór, og er það venjulega gert með því að segja "I am (Nafn á spilltum stjórnmálamanni) and I approved this message".
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)